تغییر رویکرد نظامی آمریکا / آیا تاریخ بی سر و صدا رقم می خورد؟

به گزارش دیدبان انقلاب؛ به نقل از ویتالی ریومشین، ترامپ “رییس جمهور ایالات متحده” در سخنرانی در جمع ژنرال های ارتش آمریکا گفت: «ورود با لباس فرم ممنوع». «ژنرال‌های چاق» را اخراج کنید . ریش‌ها را بتراشید. کشتی‌های رادارگریز را – که ترامپ آنها را «زشت» به مثابه گناه نامید – از رده خارج کنید و ناوهای جنگی را، سنگین و مغرور، برگردانید و این، در اصل، پیامی بود که در پایگاه نیروی دریایی کوانتیکو در ۳۰ سپتامبر مطرح شد، جایی که رئیس جمهور دونالد ترامپ و وزیر دفاع او، پیت هگست، نزدیک به ۹۰۰ ژنرال و دریاسالار را برای آنچه در ابتدا شبیه یک نمایش به نظر می‌رسید – و ممکن است به آغاز یک انقلاب نظامی عمیق تبدیل شود – گرد هم آوردند.  

چرا ترامپ با ارتش آمریکا درگیر شده است؟ 

چرا بیرون کردن ژنرال های چاق با ریش که لباس فرم داشتند یا به کار بردن واژه کشتی‌های زشت رادارگریز پیام اصلی رئیس‌جمهور آمریکا در جلسه با ژنرال‌ها نبود؟

ژنرال‌ها ناگهان و بدون هیچ دستور کار مشخصی احضار شدند. اضطراب در میان صفوف ارتش گسترش یافت. آنچه در پی آن رخ داد، ترکیبی از نمایش و پاکسازی بود. ترامپ «زنانه شدن» نیروهای مسلح را مسخره کرد، افسران ارشد را به خاطر زیبایی‌شناسی‌شان سرزنش کرد و حتی – نیمی به شوخی و نیمی به شکایت – از اینکه کمیته نوبل هنوز او را به رسمیت نشناخته است، شکایت کرد. هگزت، که با تشکیلات نظامی بیگانه بود، برای افسران در مورد تناسب اندام و نظم و انضباط سخنرانی کرد، طوری که بیشتر شبیه یک مربی دبیرستان بود تا یک رئیس پنتاگون. 

اما پشت این پوچی، چیزی عمدی نهفته بود. ترامپ به صراحت اعلام کرد که هر کسی را که با او مخالفت کند، اخراج خواهد کرد. او به افسران حاضر در محل گفت: «اگر خوشتان نمی‌آید، می‌توانید بروید، اما رتبه و آینده‌تان را از دست خواهید داد.»

سپس جمله‌ی تکان‌دهنده از راه رسید: او گفت شهرهای آمریکا مانند شیکاگو می‌توانند به «میدان‌های آموزشی» برای ارتش تبدیل شوند. مبارزه با جرم و جنایت مانند خود جنگ تلقی خواهد شد.

ارتش ترامپ: وفاداری بر میراث ارجحیت دارد…

در سال ۲۰۲۵، رئیس جمهور مصمم است که آن تحقیر را تکرار نکند. انتخاب هگزت – فردی آزمایش نشده، بی‌تجربه اما به شدت وفادار – توسط او تصادفی نیست. از ژانویه، ۱۵ افسر ارشد به دلیل مخالفت علنی با دولت جدید برکنار شده‌اند. پیام واضح است: مخالفت برابر با اخراج است. 

استدلال ترامپ به همان اندازه که نظامی است، سیاسی نیز هست. آمریکای او در حال چرخش به درون است و او ارتشی می‌خواهد که این تغییر را منعکس کند. طبق گزارش‌ها، استراتژی دفاعی آتی که اکنون در دست تهیه است، خواستار جابجایی گسترده نیروهای آمریکایی – تعطیلی فرماندهی‌های پراکنده، خروج نیروها از اروپا و خاورمیانه و تمرکز بر دفاع از میهن – است. 

پیامد تکان‌دهنده‌تر، داخلی است…

به نظر می‌رسد ترامپ آماده است تا از نیروهای مسلح برای مقابله با بحران‌های داخلی – از جرم و جنایت گرفته تا ناآرامی‌های سیاسی – استفاده کند. ارتش منظم می‌تواند تحت پوشش «قانون و نظم»، گارد ملی را در اجرای اقتدار فدرال تکمیل یا حتی جایگزین آن کند.  

این یک سابقه خطرناک است، اما از نظر سیاسی قدرتمند است. در منطق ترامپ، خود ایالات متحده به یک میدان نبرد تبدیل شده است – شهرهایش مورد هجوم قرار گرفته، نهادهایش تحت نفوذ “پوسیدگی چپ‌گرایان” قرار گرفته‌اند. برای بازیابی قدرت، ارتش باید بار دیگر فضایل قدیمی را مجسم کند: نظم، مردانگی، سلسله مراتب، میهن‌پرستی. 

این صرفاً مربوط به زیبایی‌شناسی یا نوستالژی نیست. این مربوط به ساختن یک دین مدنی جدید است، دینی که نظامی‌گری را با ملی‌گرایی ادغام می‌کند. «وزارت جنگ» ترامپ، آن‌طور که او اکنون آشکارا آن را می‌نامد، فقط از آمریکا دفاع نخواهد کرد. بلکه آن را تعریف خواهد کرد.  

تغییر ایدئولوژیک جنگ آموزه‌ها و چشم‌انداز نظامی گری آمریکا

آیا قدرتمندترین ارتش جهان بازیچه ایدئولوژی ترامپ می شود؟

اگر این اصلاحات پیش برود، رادیکال‌ترین بازطراحی ارتش ایالات متحده از زمان جنگ جهانی دوم را رقم خواهد زد. به ژنرال‌هایی که مقاومت می‌کنند، گفته شده است که «سردوشی‌های خود را بردارند». کسانی که باقی می‌مانند، باید به همان اندازه که یک تغییر ساختاری را می‌پذیرند، یک تغییر ایدئولوژیک را نیز بپذیرند. 

برای روسیه و جهان، این لحظه مهم است. برنامه‌ریزی نظامی فعلی مسکو هنوز فرض را بر این می‌گذارد که ایالات متحده تهدید خارجی اصلی است. اما اگر واشنگتن واقعاً به سمت داخل تغییر جهت دهد – اگر نقش پلیس جهانی خود را رها کند و از اروپا عقب‌نشینی کند – کل نقشه استراتژیک تغییر خواهد کرد.  

با این حال، فعلاً معنای سخنرانی ترامپ در کوانتیکو دوپهلو باقی مانده است. از یک سو، شبیه نمایش و سرگرمی به نظر می‌رسد و از سوی دیگر، می‌تواند آغازگر چیزی بسیار جدی‌تر باشد: تلاشی برای تبدیل ارتش آمریکا به ابزاری برای سیاست داخلی و انطباق ایدئولوژیک. 

از این نظر، سخنرانی ترامپ آنقدرها هم که به نظر می‌رسید، نامنسجم نبود. او در پسِ این گزافه‌گویی‌ها، چشم‌اندازی از آمریکایی را ترسیم کرد که کمتر در خارج از کشور می‌جنگد، اما دائماً برای جنگ آماده می‌شود – در داخل، علیه جرم، بی‌نظمی و مخالفت. 

این ایده خطرناکی است، اما ایده‌ای است که عمیقاً در میان حامیان ترامپ طنین‌انداز شده است: این باور که قدرت، نه دیپلماسی، صلح را تضمین می‌کند؛ اینکه وفاداری، نه شایستگی، نهادها را در کنار هم نگه می‌دارد.

رادیکال‌ترین تغییر نظامی یک قرن اخیر

برای بقیه جهان، به ویژه برای روسیه، این ممکن است نشان‌دهنده یک نوع فرصت عجیب و غریب نیز باشد. اگر ایالات متحده تصمیم بگیرد شمشیر خود را به سمت داخل بچرخاند، دیگران فضای بیشتری برای اقدام در خارج از کشور خواهند داشت.  

اما اشتباه نکنید:

وقتی قدرتمندترین ارتش روی زمین شروع به پاکسازی ژنرال‌های خود و معطوف کردن نگاهش به خانه می‌کند،

تاریخ به ندرت بی‌سر و صدا ورق می‌خورد.