با هدف آشنایی با آثار فاخر نمایشی و تبادل تجربیات هنری

حضور هنرمندان مازندران در تالار تئاتر شهر تهران و تماشای نمایش کوروش

به گزارش دیدبان انقلاب، جمعی از هنرمندان برجسته هنرهای نمایشی استان مازندران (کانون بسیج هنرمندان قائم‌شهر) در قالب اردوی یک‌روزه، برای تماشای نمایش «کوروش» به کارگردانی نادر برهانی‌مرند در تئاتر شهر تهران حضور یافتند.

به گزارش دیدبان انقلاب؛ این اردوی فرهنگی و هنری که با هماهنگی کانون بسیج هنرمندان شهرستان قائمشهر و در دعوت از ۳۰ هنرمند فعالی در عرصه هنرهای نمایشی صورت گرفت با پشتیبانی سازمان بسیج هنرمندان استان مازندران و با هدف ارتقای سطح دانش تخصصی نقد آثار فاخر نمایشی و بهره‌مندی از آثار روز و تجارب هنرمندان برجسته کشور برگزار شد.

 

نمایش «کوروش» به نویسندگی و کارگردانی نادر برهانی‌مرند، روایتی از مواجهه انسان با قدرت است که به تعبیر کارگردان آن، «بیش از آن‌که درباره‌ی گذشته باشد، جست‌وجوی امکانِ انسان ماندن در هنگامه‌ی قدرت است» و تلاشی برای «احضار تاریخ به اکنون» و شنیدن صدای انسان‌هایی که در میان قدرت، خشونت و هراس، در لحظه‌ای سرنوشت‌ساز، بین «شمشیر یا کلمه» یکی را انتخاب می‌کنند.


این اثر نمایشی، با نگاهی به هویت ایرانی و تاریخ کهن این سرزمین، در تئاتر شهر تهران روی صحنه رفته است.

حضور هنرمندان متعهد مازندران در این رویداد هنری، فرصتی برای تبادل تجربیات، هم‌اندیشی در عرصه هنرهای نمایشی و بهره‌مندی از ظرفیت‌های فرهنگی پایتخت فراهم کرد.

 

خلاصه: بازخوانی نمایشی زندگی کورش از تولد تا فتح هگمتانه.

نمایش‌نامه‌ی «کورش» برای من بازگشت به گذشته نیست؛ نگریستن به امروز از آینه‌ی تاریخ است. در نوشتن این نمایش‌نامه، بیش از آن‌که در پی ساختن چهره‌ای اسطوره‌ای از کورش باشم، به انسانی اندیشیده‌ام که در میانه‌ی قدرت، خشونت و هراس، با انتخابی دشوار روبه‌روست: شمشیر یا کلمه. تاریخ، برای من، انبوهی از نام‌ها و فتوحات نیست؛ حافظه‌ی انسان‌هایی است که در آن زیسته‌اند؛ انسان‌هایی که ترسیده‌اند، عشق ورزیده‌اند، خیانت کرده‌اند، ایستاده‌اند و در لحظه‌ای سرنوشت‌ساز، انتخاب کرده‌اند. «کورش» تلاشی است برای شنیدن صداهای خاموش همین آدم‌ها؛ برای دیدن انسان‌هایی که پشت نام‌های بزرگ تاریخ گاه از یاد رفته‌اند. در مقام کارگردان نیز نخواسته‌ام تاریخ را بازسازی کنم؛ خواسته‌ام آن را به اکنون احضار کنم؛ تا شاید دریابیم فاصله‌ی میان آن روزگار و روزگار ما، چندان که می‌پنداریم، دور نیست. «کورش» روایت یک فاتح نیست؛ جست‌وجوی انسانی است که می‌خواهد قدرت را از معنای صرفِ غلبه فراتر ببرد. شاید از همین روست که برای من، «کورش» بیش از آن‌که درباره‌ی گذشته باشد، درباره‌ی امکانِ انسان ماندن در هنگامه‌ی قدرت است. 


🖋 نادربرهانی مرند